De toekomst van het Internet

Spoetnik

Wat ooit begon in laboratoria is inmiddels een vast onderdeel geworden van ons leven. Het Internet. Volgens Wikipedia is het met de lancering van Spoetnik I door de USSR op 4 oktober 1957 allemaal begonnen. Hoe dan ook, er is sindsdien veel gebeurd.

Inmiddels zijn we in het web 2.0 tijdperk aanbeland. Het Internet als afspiegeling van je eigen identiteit. Om het concreet te maken; denk bij Web 2.0 aan weblogs, wiki’s, podcasts, RSS-feeds, webvideo, social media en webservices met open API’s. Het delen van kennis en informatie én de tweeweg communicatie staan hier centraal.

Tot op heden lijken onze computer slim, maar dat komt omdat wij zelf de betekenis van de content toevoegen in de vorm van keywords. Op die manier kan de computer er chocola van maken. Maar de context van de gepresenteerde content begrijpt hij niet. Iedereen is wel eens via Google op een website terecht gekomen die totaal niets te maken heeft met hetgeen je zoekt. Door op een slimme manier keywords in te bouwen bereik je zoiets. Hoogst irritant als je niet vind waar je naar op zoek bent. De computer begrijpt het verschil niet tussen de artiest Paris Hilton en het Hilton hotel in Paris.

De vraag die ik hier probeer te beantwoorden is waar het naar toe zal gaan. Oftewel: wat heeft de toekomst ons te bieden? In buzz-taal spreekt men dan graag over Web 3.0. De ‘giant leap forward’ in deze is dat het Internet slim wordt. Computers praten niet alleen met elkaar, ze begrijpen ook wat ze tegen elkaar zeggen! Ze begrijpen dus de betekenis van de webpagina die ze laten zien. Nog een stap verder: onze computer leert wat onze interesses zijn. Wanneer ze dat kan doorgronden, kan ze ons pro actief helpen in het vinden van de voor ons relevante informatie.

En dat kan van alles zijn: video, documenten, mensen, evenementen… En dan wordt het echt leuk! Mijn computer snapt dus dat wanneer ik de website van mijn tandarts bezoek, ik daar kom voor het maken van een afspraak. Dan kan zij dus beide agenda alvast naast elkaar leggen en een voorstel doen. Wat dichter bij huis denk ik aan écht pro actief persbeleid, waarbij de woordvoerder tijdig een alert krijgt. Voordat het negatieve sentiment dus uit de bocht vliegt. Vervolgens wordt er in het kielzog van het verstuurde persbericht een robotje meegestuurd. Om te zien of de negatieve sentimenten inmiddels omgebogen zijn naar positieve berichten. Waarom zou je nog profielen aanmaken op vacaturesites als mijn computer begrijpt dat ik zoekende ben en mij ‘on a daily basis’ de relevante vacatures aanbiedt. Interessegebieden aanvinken? Zóóóóóóóó 2008

Het beeld hierboven is geen toekomst. O nee, het is al gaande. Vol op, als je even wat gaat zoeken. Dit filmpje vertelt op uiterst heldere wijze het verhaal in minder dan 7 minuten:

Vanuit persoonlijke interesse voor dit fenomeen heb ik enige tijd geleden een LinkedIn groep opgericht met als doel de stakeholders in Nederland op die plek te verzamelen. Hij of zij die bereid is om kennis te delen is van harte welkom!

Geraadpleegde bronnen:

1. Geschiedenis van het internet in beeld
2. Geschiedenis van het internet in tekst
3. http://delicious.com/ruud.kessels/bundle:Web%203.0
4. http://www.youtube.com/watch?v=OGg8A2zfWKg&feature=related
5. http://nl.wikipedia.org/wiki/Syntaxis_(taalkunde
6. http://nl.wikipedia.org/wiki/Semantiek

Tags: Keywords, Symantische web, Web 1.0, Web 2.0, Web 3.0

Dit bericht is geplaatst op dinsdag, mei 19th, 2009 at 10:27 en is ingedeeld in het onderwerp Visies. U kunt de reacties volgen bij dit bericht via de volgende RSS 2.0 feed. U kunt een reactie achterlaten, of trackbacken vanuit uw eigen site.