Televisiekijken is heel populair bij kinderen en jongeren. Toch is er langzaam iets aan het veranderen. Er wordt minder intensief gekeken dan een aantal jaar geleden. Ook verandert de manier waarop er naar programma’s wordt gekeken. Is binnen gezinnen het gevecht op de afstandbediening straks verleden tijd? Het jongerenonderzoek 2009 van Qrius geeft in ieder geval aan dat internet een steeds belangrijke rol krijgt, ook als het gaat om het kijken van televisieprogramma’s.

In het onderzoek jongeren09 ‘We laten ons niet gek maken’ van Qrius zijn bijna 4,5 duizend kinderen geïnterviewd. Media en communicatie krijgen ruime aandacht in het onderzoek. In alle leeftijdscategorieën vind je het terug: de rol van internet wordt steeds groter in het leven van jongeren. Daarvan ondervinden de ‘traditionele’ media, zoals radio, televisie en de bladen concurrentie. De computer heeft meer en meer de rol van multimediacentrum. Niet alleen luisteren ze er muziek op, tegelijkertijd wordt er contact onderhouden met vrienden en vriendinnen. Ondertussen zoeken ze naar een leuk televisieprogramma. En –niet te vergeten- de computer wordt ook nog gebruikt om huiswerk op te maken. Het wordt lastiger om jongeren via media te bereiken. Door gebruik van de computer ontwijken ze informatie die ze niet direct interessant vinden.

Jongeren kijken anders televisie

Televisie is naast internet het meest populaire medium bij jongeren. Het onderzoek signaleert twee belangrijke ontwikkelingen bij het kijkgedrag van jongeren. Jongeren kijken minder intensief televisie en jongeren kijken naar minder zenders. Een belangrijke factor is de steeds prominentere rol die internet inneemt bij de verspreiding van professioneel gemaakte content, waaronder televisieprogramma’s en films. Met andere woorden: Jongeren kijken steeds meer ‘losse’ televisieprogramma’s op de computer, via sites als ‘uitzending gemist’ of via Youtube.

Redenen:

1. Internet zorgt ervoor dat je programma’s kunt kijken wanneer je daar tijd en zin in hebt.
2. Bovendien maakt internet ‘internationale’ series beschikbaar die nog niet op de Nederlandse zenders worden uitgezonden.
3. Tot slot kun je door de digitale zenderinformatie effectiever TV kijken. (Hadden we ‘vroeger’ ook niet zoiets als een televisiegids?)

Jongeren van 15-19 jaar besteden 72% van de totale televisiekijktijd daadwerkelijk voor de televisie. De overige 28% van de tijd zitten ze achter de computer. De animo om losse afleveringen van TV-programma’s tegen betaling aan te schaffen is gering. Over (illegaal) downloaden van content wordt in dit onderzoek met geen woord gerept. Qrius vermoed dat jongeren, door de beschreven ontwikkelingen, minder naar TV-commercials zullen kijken.

Andere media zoals tijdschriften en radio

Niet alleen televisie maar ook radio en tijdschriften ondervinden concurrentie van internet. In 2007 bleek het al. Kinderen en jongeren geven er de voorkeur aan om hun eigen muziek te luisteren op de computer of op de MP3-speler. Via internet worden losse radioprogramma’s aangeboden, maar kinderen en jongeren gebruiken deze toepassing weinig. Printmedia, zoals tijdschriften en kranten, zijn bij jongeren minder populair. Ze zijn niet interactief, bevatten geen bewegend beeld en kunnen niet voortdurend worden geactualiseerd.

Toch heeft Qrius nog wel hoop voor de bladen: “Veel kinderen en jongeren hebben geen bezwaar tegen lezen of vinden het zelfs leuk…Voorwaarde is wel dat er rekening wordt gehouden met de manieren waarop zij tegenwoordig waarnemen en gebruik wordt gemaakt van veel beeld en gemakkelijk toegankelijke teksten.” Bovendien”De verschillende onderzoeken die wij doen, wijzen uit dat kinderen en jongeren behoefte heebben aan afwisseling in hun activiteiten. Het is een misverstand dat alles digitaal en interactief moet zijn”.

Ook uit dit onderzoek blijkt het: jongeren lezen steeds minder kranten. Nieuws betrekken zij van de televisie en van internet. Dat deze sites niet helemaal op jongeren hoeven te worden toegespitst, blijkt uit de populariteit van Nu.nl. Jongeren waarderen deze overzichtelijke en functionele site hoog. De filmpjes op de site worden juist niet bekeken omdat deze niet aantrekkelijk genoeg zijn en te veel tijd vergen.

Jongeren geen ontdekkingsreizigers op internet.

Het internet is oneindig groot en biedt talloze mogelijkheden. Toch zijn volgens het onderzoek maar weinig jongeren actief bezig om het internet te verkennen en hun digitale horizon te verruimen. “Ze hebben de neiging om onderdelen van internet te bezoeken waar ze al bekend mee zijn of iets positiefs over hebben gehoord.” Het onderzoeksrapport biedt in de bijlage daarom een interessante lijst met meest bezochte sites door jongeren. Willen we jongeren bereiken, dan is de kans groot dat we ze aantreffen op Hyves, MSN Messenger, Google en Youtube. Kinderen vind je ook op Spele, jongeren op Wikepedia, Nu.nl en Marktplaats.nl. Opvallend is dat jongeren en kinderen veelal dezelfde sites bezoeken als volwassenen.

Het rapport beschrijft ook dat relatief nieuwe toepassingen van internet, zoals widgets, apps en tutorials in heel beperkte mate gebruikt worden door kinderen en jongeren. De meesten hebben nog nooit van deze toepassingen gehoord.

Mobiel vooral voor bellen en sms-en

Niet alle digitale toepassingen zijn bij jongeren ingeburgerd. Het gebruik van de mobiele telefonie is nog steeds in opkomst, maar jongeren gebruiken vooral de traditionele functionaliteiten zoals bellen en sms’en. De zogenaamde smartphone laten jongeren nog even links liggen. De toestellen/abonnementen zijn te duur en de toestellen te kwetsbaar. Als dat gaat veranderen, dan verwachten de onderzoekers dat jongeren er wel heel snel gebruik van gaan maken.

Meer weten over jongeren anno 2009? Het volledige rapport jongeren09 ‘We laten ons niet gek maken’ van Qrius is te bestellen op http://www.hetjongerenonderzoek.nl/.

Bij mij kwam dat bericht zo binnen:

De campagnemail

Wat er dan volgt is een fraai staaltje van technisch vernuft, waarbij mijn accountgegevens op geraffineerde wijze in de viral zijn verwerkt. Met dank aan Flash 9:

Enkele stills uit de viral. Op het prikbord enkele foto's van mijn Hyves vrienden, mijn naam op de flip-over en mijn foto groot op het projectiescherm. Dat kwam wel even binnen...

Ik moet zeggen. Indrukwekkend. Nadat ik bekomen ben van de indringende manier waarop de privacy issue voor het voetlicht wordt gebracht vraag ik me af of dit nu eigenlijk wel helemaal in de haak was. In mijn variant kwamen bijvoorbeeld foto’s van mijn kinderen voor. Zoiets maakt indruk als dat zo voorbij komt. En zeker weten dat mijn profiel onzichtbaar is voor derden. Dat bracht me wat later tot de gedachte dat ik eigenlijk niet tot de doelgroep van deze campagne behoor. Men had veel ellende kunnen voorkomen als alleen de open profielen getarget zouden zijn. Maar is he tnu in de haak of niet?

Niet dus. De Volkskrant bevestigt zojuist mijn twijfel: ‘(…) De website GeenStijl ontdekte donderdag dat ook foto’s die bijvoorbeeld als ‘alleen zichtbaar voor vrienden’ staan aangegeven in de privacyinstellingen van Hyves, in het gepersonaliseerde filmpje waren verwerkt. Zo’n persoonlijk filmpje is welliswaar alleen zichtbaar voor de Hyver zelf, maar om dit mogelijk te maken heeft Hyves privéfoto’s vrijgegeven aan het reclamebureau.’

De campagne lag al eerder onder vuur vanwege de gebrekkige veiligheid van overheidssites in het algemeen en de campagnesite in het bijzonder. En nu dus ook de online campagne. Aanvankelijk was er niets dan lof, getuige ook de positieve blog over de campagne. Maar inmiddels is daar een toevoeging geplaatst naar aanleiding van landelijke aandacht, ook de NOS was erbij, omtrent de campagne.

Jammer eigenlijk, want de viral is van een uitmuntende kwaliteit, waarbij de campagne boodschap heel letterlijk en treffend is doorvertaald. Een ijzersterk concept waarbij de techniek een hoofdrol speelt.

En toen bedacht ik me plots dat deze ‘blunder’ wellicht weleens bewust ingezet zou kunnen zijn? Dat Yme Bosma van Hyves bij NSO headlines ook toneel speelt als lid van het complot omwille van de campagneresultaten? De viral is al een enorm succes getuige het feit dat de servers er donderdag diverse malen uit lagen. Tel daar de mediawaarde van deze discussie bij op.

Mooi toch dat ‘iedereen’ het er over heeft. En dat die overheid het dan zelf ook weer verkeer doet… Laat het waar zijn!

Vanaf het eerste moment dat ik met keywords aan de slag ging, heb ik me altijd afgevraagd hoe mensen toch zoeken. De logica ontgaat me soms volledig. Dat zie ik ook terug in mijn eigen zoekgedrag. Daarbij verbaas ik me overigens met regelmaat over het gebrek aan inlevingsvermogen aan de ‘overkant’. Eindigt mijn speurtocht op een website die niets te maken heeft met het zoekwoord dat ik intypte. De alom bekende vlieger ‘Zoekt En Gij Zult Vinden’ gaat dus niet altijd op.

Goede zoekwoorden bepalen is een ware kunst. Het vereist inlevingsvermogen, fantasie en ervaring om de juiste woorden te vinden. Ik kan het dan ook zeer waarderen wanneer ik merk dat de SEO specialist vanaf zijn of haar stoel aan de andere kant goed heeft nagedacht over de manier waarop ik vind wat ik zocht. Verbazing alom wanneer ik websites van klanten door akker op de gebruikte keywords en zie hoe fantasieloos de meeste woorden gekozen zijn. Verbijstering toen ik heel recent ontdekte dat een klant zelfs zoekwoorden gebruikt die naar de site van de concurrent verwijzen.

Aangezien merken steeds afhankelijker worden van goede zoekwoorden is het onderzoek van Content Delivery & Analysis dan ook zeer welkom. De vijf meest in het oog springende inzichten geef ik jullie hier alvast:

1. Mensen passen hun taalgebruik aan tijdens het zoeken
2. Eenmaal zoekende, worden we beïnvloed door de taal die we tegenkomen
3. ‘Merktaal’ moet dus parallel lopen met ‘zoektaal’ om effectief te zijn
4. Zoekwoorden zijn vaak niet representatief voor werkelijke behoefte
5. Stem content af op wérkelijke behoefte, niet op zoekwoorden

Meer weten? Lees dan het volledige onderzoek van Content Delivery & Analysis.

Bericht op teletekst

Hoewel ik liever over kansen en mogelijkheden praat, toch ook even aandacht voor de gevaren van online media. Ik werd getriggerd door het teletekst bericht hiernaast van een ‘liegebeest’ op YouTube. Een bizar bericht over het verzinnen van een getuigenis. In geuren en kleuren verteld.

Wat mij zo verbaast is dat de dame in kwestie  dit met haar ‘volle’ verstand prominent in beeld doet. Voor een camera bedoel ik dus. Daarbij is er ogenschijnlijk geen moment van vertwijfeling over mogelijke consequenties.

Een prachtig voorbeeld van de naïeve houding die sommigen dus toch nog blijken te hebben als het gaat over de omgang met media. Zorgwekkend tegelijk, omdat zo’n persoon geen enkele bescherming geniet. Het maken van fouten is niet langer gepermitteerd.

Natuurlijk word ik nieuwsgierig! Een korte zoekvraag in YouTube leidt al snel naar het bewuste filmpje. Het blijkt overigens alweer een bewerking te zijn van het origineel. En zo word je dus op het virtuele schavot geplaatst.

Nóg een voorbeeld. Wellicht heeft u gehoord over de Dominos Pizza zaak, waarbij twee, inmiddels ex-, werknemers vreselijke dingen met het te verkopen eten ergens  in een keuken van Dominos Pizza. De hetze die dat creëerde laat zich raden:

Zo niet no’g bizarder dan het eerste voorbeeld. Ze hebben het zelf op het internet geplaatst. Dat leidt tot de ethische vraag of de communicatie over dit soort gevaren wel op orde is? Ik twijfel daar ernstig over als ik Hyves afstruin naar ‘customer insights’. Er zijn nog steeds heel veel openstaande profielen. Doet men dit bewust? Heeft men geen weet van de afschermmogelijkheden? Ik heb daar geen antwoord op.

Maar er gebeurt nog meer. Ook het criminele circuit heeft door dat profielen nogal eens onbeschermd zijn. Dat opent een geheel nieuwe vorm van criminaliteit: het stelen van iemand virtuele identiteit. Het blijkt voor kwaadwillenden extreem gemakkelijk om de identiteit van mensen over te nemen die nog geen profiel hebben op sociale netwerken. Criminelen maken een nepprofiel aan en leggen contacten met de vrienden van de persoon van wie ze het profiel hebben nagemaakt. Na verloop van tijd proberen ze informatie te verkrijgen of geld af te troggelen.

Deze vorm van criminaliteit wordt 419 fraude genoemd. Wikipedia zegt er het volgende over: “Nigeriaanse oplichting – ook wel 419-fraude (naar het betreffende artikel in het Nigeriaanse wetboek van strafrecht) of in het Engels Advance fee fraud – heeft de naam te danken aan het feit dat recent veel van dit soort oplichterspraktijken vanuit Nigeria worden begonnen. Ook niet-Nigerianen nemen deel aan dit soort fraude, bijvoorbeeld Russische en Oekraïense bendes.”

Angst verkoopt. Maar dat is niet de reden dat ik dit schrijf. Ik ben vooral geïnteresseerd in hoeverre u hier weet van heeft. Voor mij was het tot voor kort nieuw. Ik hoor graag uw mening hierover!

Meer weten? Kijk dan eens op mijn Delicious pagina over dit onderwerp.

Spoetnik

Wat ooit begon in laboratoria is inmiddels een vast onderdeel geworden van ons leven. Het Internet. Volgens Wikipedia is het met de lancering van Spoetnik I door de USSR op 4 oktober 1957 allemaal begonnen. Hoe dan ook, er is sindsdien veel gebeurd.

Inmiddels zijn we in het web 2.0 tijdperk aanbeland. Het Internet als afspiegeling van je eigen identiteit. Om het concreet te maken; denk bij Web 2.0 aan weblogs, wiki’s, podcasts, RSS-feeds, webvideo, social media en webservices met open API’s. Het delen van kennis en informatie én de tweeweg communicatie staan hier centraal.

Tot op heden lijken onze computer slim, maar dat komt omdat wij zelf de betekenis van de content toevoegen in de vorm van keywords. Op die manier kan de computer er chocola van maken. Maar de context van de gepresenteerde content begrijpt hij niet. Iedereen is wel eens via Google op een website terecht gekomen die totaal niets te maken heeft met hetgeen je zoekt. Door op een slimme manier keywords in te bouwen bereik je zoiets. Hoogst irritant als je niet vind waar je naar op zoek bent. De computer begrijpt het verschil niet tussen de artiest Paris Hilton en het Hilton hotel in Paris.

De vraag die ik hier probeer te beantwoorden is waar het naar toe zal gaan. Oftewel: wat heeft de toekomst ons te bieden? In buzz-taal spreekt men dan graag over Web 3.0. De ‘giant leap forward’ in deze is dat het Internet slim wordt. Computers praten niet alleen met elkaar, ze begrijpen ook wat ze tegen elkaar zeggen! Ze begrijpen dus de betekenis van de webpagina die ze laten zien. Nog een stap verder: onze computer leert wat onze interesses zijn. Wanneer ze dat kan doorgronden, kan ze ons pro actief helpen in het vinden van de voor ons relevante informatie.

En dat kan van alles zijn: video, documenten, mensen, evenementen… En dan wordt het echt leuk! Mijn computer snapt dus dat wanneer ik de website van mijn tandarts bezoek, ik daar kom voor het maken van een afspraak. Dan kan zij dus beide agenda alvast naast elkaar leggen en een voorstel doen. Wat dichter bij huis denk ik aan écht pro actief persbeleid, waarbij de woordvoerder tijdig een alert krijgt. Voordat het negatieve sentiment dus uit de bocht vliegt. Vervolgens wordt er in het kielzog van het verstuurde persbericht een robotje meegestuurd. Om te zien of de negatieve sentimenten inmiddels omgebogen zijn naar positieve berichten. Waarom zou je nog profielen aanmaken op vacaturesites als mijn computer begrijpt dat ik zoekende ben en mij ‘on a daily basis’ de relevante vacatures aanbiedt. Interessegebieden aanvinken? Zóóóóóóóó 2008

Het beeld hierboven is geen toekomst. O nee, het is al gaande. Vol op, als je even wat gaat zoeken. Dit filmpje vertelt op uiterst heldere wijze het verhaal in minder dan 7 minuten:

Vanuit persoonlijke interesse voor dit fenomeen heb ik enige tijd geleden een LinkedIn groep opgericht met als doel de stakeholders in Nederland op die plek te verzamelen. Hij of zij die bereid is om kennis te delen is van harte welkom!

Geraadpleegde bronnen:

1. Geschiedenis van het internet in beeld
2. Geschiedenis van het internet in tekst
3. http://delicious.com/ruud.kessels/bundle:Web%203.0
4. http://www.youtube.com/watch?v=OGg8A2zfWKg&feature=related
5. http://nl.wikipedia.org/wiki/Syntaxis_(taalkunde
6. http://nl.wikipedia.org/wiki/Semantiek

Nee, dan nu. Terwijl het Merk aan de ene kant dat mooi beeld zorgvuldig opbouwt, gaat de consument er aan de andere kant vrolijk mee aan de haal. En mondig dat ze zijn! Die ‘kloteklanten’ nemen geen genoegen met loze beloften, ze accepteren geen lange wachttijden en ze gaan niet akkoord met slechte adviezen. En dan zetten ze hun belevingen ook nog eens op het internet! Aaarg!

Oké, genoeg drama Wat ik hierboven duidelijk probeer te maken is dat het spel tussen consument en producent in de afgelopen jaren drastisch veranderd is. De consument heeft zijn woordje klaar. Het Merk heeft dat niet, zo blijkt maar al te vaak. Sommigen hebben dat woord gevonden in een ‘webcareteam’. En met resultaat! Lesson learned: het hebben van een antwoord, of in sommige gevallen, weerwoord, helpt écht. Voorkomen is immers ook hier beter dan genezen, toch?

Hoe ga je als Merk om met die mondige consument? In algemene zin, heel simpel, door hem of haar serieus te nemen. Een klagende klant wil wat van je. Grijp die kans en je hebt er een ambassadeur bij. Maar, hoe nu te handelen als die consument niet bij de klantenservice zijn beklag doet, maar op een of ander blog? In onderstaande video geef ik enkele handvatten over hoe een dergelijk online reputatiemanagement proces op te zetten is. Mocht u er na het zien van mijn spreekbeurt nog meer over willen weten? Op mijn del.ico.us account heb ik een en ander voor u verzameld. Veel lees- en kijkplezier. Nog vragen? Ik hoor het graag!

Kenmerk van een goede crossmediale campagne is dat alle kanalen een complementaire rol hebben. Deze kruisbestuiving benut het betreffende kanaal dan op een manier waarvoor het het meest geschikt is. Uiteindelijk leidt dat tot een grotere betrokkenheid bij de boodschap.

Even ter ‘leeringh ende vermaeck’: crossmediaal houdt in dat het campagneconcept centraal staat. De mediakeuze wordt daar zodanig op afgestemd dat er een complementaire werking ontstaat tussen alle in te zetten kanalen. Een goed voorbeeld vind ik de hamstertjes van Albert Heijn. In de TV-spot dagen ze mij als consument uit tot het zetten van de volgende stap, namelijk het naar de winkel gaan en die korting pakken. In de winkel aangekomen zijn de hamstertjes rijkelijk aanwezig om mij daar nogmaals op te attenderen. De TV zet mij dus aan tot het maken van de volgende stap, waarbij de boodschap in de winkel is aangepast op het verrichten van de juiste handeling. Geen rocket science, maar gewoon goed over nagedacht.

De tegenhanger van de crossmediale campagne is de multimediale campagne. Hier wordt dezelfde boodschap over diverse kanalen gecommuniceerd en een-op-een doorvertaald. Als voorbeeld haal ik de huidige ‘Born to be cheap’ campagne aan van Tele2. Het zwarte schaap uit de TV-spot staat prominent op de website, maar doet daar verder niets aanvullends meer om de campagne daar weer op te pakken. Een gemiste kans…

Nog een gemiste kans is de campagne van Carglass. Op de site ‘Hyped‘ stelde men zich de vraag wie Paul van Carglass toch was. Een zoektocht langs Hyves en Twitter leverde helaas niets op. Net als de auteur van het artikel op Hyped vind ook ik dat een gemiste kans.

Deze manier van campagne voeren is op zijn retour nu veel bedrijven inzien dat overal hetzelfde roepen niet bijdraagt aan het cumulatieve effect. De truc zit ‘m er in dat de volledige funnel, trechter, zodanig ingericht is dat mensen telkens bereid zijn om een volgende stap te nemen én dat het gekozen kanaal daar optimaal op aansluit.

Helemaal mooi is het natuurlijk als de meest uiteenlopende kanalen gecombineerd worden in een crossmediale campagne. Wat zou er mogelijk zijn met een opzet waarbij een theaterbezoeker tijdens een theatervoorstelling uitgedaagd wordt om de dag na de voorstelling om 14:00 uur naar een sterblok van een bepaalde omroep te luisteren. Daar krijgt hij een relevante boodschap te horen die hem of haar de weg wijst naar een profiel op een bepaald sociaal netwerk. Enzovoort, enzovoort. Uiteraard dienen doelstellingen, doelgroep en de te verwachten resultaten vooraf goed geformuleerd te zijn, omdat het afhaakpercentage enorm kan zijn als de voorbereiding niet goed is gedaan.

Het idee uit de vorige alinea is een snelle brainstorm, maar wat ik probeer duidelijk te maken is het principe achter crossmediaal campagne voeren en de potentie die het heeft vanwege een zeker verrassingelement dat het impliceert. Ik doel in dit geval op de inzet van theater.

Wie geïnspireerd raakt door dit idee, wil ik vriendelijk verzoeken om in gezamenlijkheid de brainstorm voort te zetten

Met de komst van internet is er een krachtig communicatiekanaal bijgekomen. Toch blijkt het voor velen onder u nog best lastig om het online kanaal naast de offline communicatiekanalen op de juiste manier in te zetten. En terecht, want om dat goed te kunnen doen is het belangrijk om de (on)mogelijkheden ervan goed in beeld te hebben. Een pleidooi voor geïntegreerde communicatie…

Eerst even wat jargon: Above The Line communicatie, ATL, staat voor ‘vrijblijvende’ massacommunicatiemiddelen zoals tv, cinema, radio, print en outdoor. Below The Line staat voor ‘gesloten’ communicatiemiddelen zoals databasemarketing, email en direct mail. Koppelen we ATL en BTL aan elkaar, dan spreken we van Through The Line communicatie. De truc zit hem er in om beiden goed op elkaar af te stemmen met bij elkaar passende en goed op elkaar aansluitende boodschappen. ATL communicatie leent zich daarbij uitstekend om een emotie of een gevoel aan een merk te koppelen: branding en awareness. Het internet kan daar goed bij aansluiten door de doelgroep op te wachten zodra ze online gaat. Bannering op het internet geldt in deze definitie dan ook nog als een ATL middel.

Below The Line gaat het uiteindelijk wel meer om actie: de conversie. Dan gaan middelen als Google textads, affiliate marketing en targeted communicatie via social media een rol spelen. Houdt daarbij rekening met een aangepaste boodschap. Daar waar Above The Line de doelgroep in aanraking laat komen met je merk, moet de groep in actie komen Below The Line. Het wordt hier dan ook veel belangrijker om de juiste doelgroep aan te spreken. De juiste targeting zorgt immers voor het behalen van je salesdoelstelling. Dit hele proces wordt met een mooi woord Through The Line communicatie genoemd: TTL. Daarmee is de hele trechter, of ‘funnel’ in jargon, beschreven.

Prachtig allemaal, maar hoe zorg je er dan voor dat de ‘tone of voice’ en de ‘call to action’ aansluiten bij de massa die je Above The Line bereikt?

Stap 1

Erken de verschillen tussen RTV (Radio,TV), print en online als middel. Dat tv, radio en print zendergestuurde media zijn die één centrale boodschap de wereld in slingeren. Dat internet weliswaar een ‘massaal’ bereik heeft, maar dat de bereikte groep bestaat uit individuen. Ik benoem het hier bewust als stap 1! Dezelfde boodschap herhalen werkt hier dus niet. Aanspreken op een behoefte, wens of urgentie werkt echter wel. De relevantie van de boodschap groeit daardoor en dat draagt weer bij aan de gewenste ‘call to action’.

Stap 2

Zijn we in staat de juiste profielen te benaderen? Dit is een belangrijk punt, want het individu dat we willen aanspreken moet natuurlijk wel tot de groep behoren die we gaan benaderen. Ken je doelgroep! Liefst tot in detail. Werken met een ijkpersoon is helemaal fantastisch: het tot in detail beschrijven van een lid uit je doelgroep; zijn demografische gegevens, zijn interesses, relaties, ja zelfs zijn eigenaardigheden. Hoe meer, hoe beter, want ook bij de relaties van een ijkpersoon blijken soms communicatiehaakjes te zitten. Hier is ook een taak weggelegd voor het mediabureau. Het inkopen van de juiste kanalen is immers cruciaal. Dus zij hebben er ook belang bij die doelgroep goed te kennen…

Stap 3

Het doorvertalen van kennis, houding en gedrag in het online concept. Raak met de juiste ‘tone of voice’ de goede snaar. Dat ene korte moment dat je de aandacht kunt grijpen, dient optimaal benut te worden. Het vervolg, de klikpaden of ‘breadcrumps’, moet goed op elkaar aansluiten en telkens uitdagen de volgende stap te zetten. In zowel taalgebruik, als in ‘look and feel’. Dat betekent ook dat de techniek van je website daartoe in staat moet zijn.

Stap 4

Meten is weten. Je blijft in het donker schieten als deze stap niet in orde is. In ‘the perfect world’ zijn rapportages die de traffic vanaf elk kanaal weergeven ad hoc in te zien. Hoeveel mensen komen binnen via de banners? Hoeveel via search? Wat deed de nieuwsbrief? Als er salestargets zijn gesteld is de laatste kolom de ‘waarde van conversie in €’.

Stap 5

Optimaliseren. Constateer je ergens een extreme waarde, dan draai je aan de knoppen. Houdt er rekening mee dat deze optimalisatiefase vooraf ingepland wordt bij alle bureaus. Dat wordt nogal eens vergeten en dan blijkt de studio overvol gepland te zijn op het moment dat jij tot actie over wil gaan.

Ik hoor u denken Wat u na het lezen van dit artikel in ieder geval moet onthouden is dat u het online kanaal niet langer als een losse entiteit ziet, maar als wezenlijk onderdeel in uw campagne, communicatieplan of marketingstrategie opneemt. Bekijk per vraagstuk goed naar de propositie en hoe de verhouding tussen off- en online communicatie zou moeten liggen om tot een goede doorvertaling te komen.

De top-2 voor 2009:

1. Toename van individualisatie en personalisatie.

Net als in de “first world” heeft het online individu behoefte aan het zich kunnen onderscheiden van de massa. Steeds meer mensen zullen hun individu als merk gaan beschouwen. Personal branding zal dus in 2009 belangrijker gaan worden.

Met al die individuen kan de adverteerder op zijn beurt gerichter kan targetten, door hem of haar op ‘eye level’ aan te spreken. Daarbij moet het CRM systeem wel goed op orde zijn, want de crux in deze zit ‘m in de bij elkaar gesprokkelde customer insights. Die maken deze manier van communiceren namelijk mogelijk.

Communiceren op basis van klantbehoefte en -lifecycle betekent minder waste. De relevantie van de boodschap stijgt hetgeen een hoger effect sorteert. Mogelijke bedreigingen hierin zijn:

• Het verkeerd interpreteren van de CRM data.
• Een niet goed geoptimaliseerde communicatieflow, waardoor veel mensen tussentijds afhaken.
• de inzet van de verkeerde kanalen.

2. Toename van de macht van de online samenleving: “power to the customer”. De online samenleving maakt of breekt je merk.

Met het stijgen van het aantal blogs, fora en communities, stijgt de macht van groepen individuen. Hun merkbeleving kan ervoor zorgen dat alle efforts van de marketeers en communicatielieden rücksichtslos  terzijde geschoven worden. Dat wat Youp van ‘t Hek ooit met Buckler deed… In dit licht bezien zal reputatie- en perceptiemanagement belangrijk worden na 2008. Maar ook zoiets als crowd sourcing hoort daarbij, wellicht in een wat beperktere rol voor reputatiemanagement, namelijk het werven van ambassadeurs voor je merk.

Om kort te gaan. Er liggen veel kansen voor merken die zicht kwetsbaar op durven te stellen. Maar dat vergt  lef. En daarbij mag niet uit het oog verloren worden dat het dus ook mis kan gaan. Hoe goed de communicatie ook op orde is.

Dat betekent dus ook een einde aan zeven jaar freelanceschap. En dus ook een einde aan de “reflecties” in deze vorm. Uiteraard zullen die in de loop van dit jaar in een andere gedaante terugkomen. Daartoe verwijs ik graag naar de website van Bex*online strategie.

Ik ga natuurlijk gewoon door met dat waar ik goed in ben: online communicatieadvies. Slechts het naampje verandert. Voor mij betekent deze overstap dat ik massa heb gekregen. De rugdekking van 85 collega’s die allemaal opereren in hun eigen marktsegmenten geeft een fantastisch goed gevoel. Die kracht voelt echt als 1+1=3. Ik dank iedereen heel erg hartelijk voor de prettige samenwerking de afgelopen zeven jaren. Wat mij betreft verandert deze “move” niets aan dat gevoel. Ik ben en blijf beschikbaar voor interessante projecten.

Het officiële persbericht, download gerust de wordversie, “tells it all”:

***BEGIN PERSBERICHT***

P  E  R  S  B  E  R  I  C  H  T

Eindhoven/Amsterdam, 3 februari 2009

Ruud Kessels teamleider Bex*online strategie

Bij adviesbureau Bex*communicatie is Ruud Kessels benoemd tot teamleider van de nieuwe business unit Bex*online strategie. Bex* wil met deze nieuwe adviespraktijk online strategie een volwaardige plaats geven in communicatieadvies en –programma’s op het gebied van corporate, marketing- en interne communicatie. Op basis van de grondige kennis over strategische online communicatie en online technologie ontwikkelt Bex*online strategie oplossingen die de online communicatiekracht van organisaties versterken.

Kessels (38) werkte eerder gedurende zeven jaar als zelfstandig adviseur op het gebied van strategische online en offline communicatie voor uiteenlopende klanten zoals TNT Post, Ministerie van Verkeer en Waterstaat en T-Mobile. Kessels volgde de opleiding “audio- en visuele productie” aan de Hogeschool Zuyd. Daarna werkte hij als projectmanager bij NOB Postproduction in Hilversum en Amsterdam en als producer bij NOB DVD Production te Hilversum.

Bex*
Bex* bestaat uit Bex*communicatie, Bex*training en coaching en Bex*online strategie.
Met 85 medewerkers en vestigingen in Amsterdam en Eindhoven behoort Bex* tot de grootste communicatiebureaus in Nederland. Bex*communicatie richt zich met communicatieonderzoek, -advies, -uitvoering en -detachering/interim management op het versterken van de communicatiekracht voor bedrijven, overheden en non-profit organisaties. Bex*training en coaching richt zich met persoonlijke communicatietrainingen en coachingstrajecten op de versterking van persoonlijke communicatiekracht van Raden van Bestuur, directies, woordvoerders en communicatieprofessionals. Bex*online strategie houdt zich bezig met advisering en uitvoering van online communicatiebeleid en –programma’s.
Verder zijn Crion, centrum voor crisisondersteuning, Good Company (adviesbureau voor maatschappelijk verantwoord ondernemen)  en triptic, specialist in digitale communicatie, aan Bex* gelieerd. Bex* is ook lid en mede-eigenaar van het internationaal netwerk Ecco Ltd. met het hoofdkantoor in Londen. De onderneming is eigendom van vier directieleden (Noud Bex, Peter van den Besselaar, Monique Hendriks en Geerd Schlangen).

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Ruud Kessels, telefoonnummer (040) 294 52 52 / (06) 15 25 77 66 of Noud Bex, telefoonnummer (040) 294 52 52 / (06) 53 49 15 34.

LinkedIn profiel Ruud Kessels

Ruud Kessels op Twitter

Ruud Kessels op del.icio.us

Websites:
www.bexonlinestrategie.nl
www.bexcommunicatie.nl

***EINDE PERSBERICHT***