
Bericht op teletekst
Hoewel ik liever over kansen en mogelijkheden praat, toch ook even aandacht voor de gevaren van online media. Ik werd getriggerd door het teletekst bericht hiernaast van een ‘liegebeest’ op YouTube. Een bizar bericht over het verzinnen van een getuigenis. In geuren en kleuren verteld.
Wat mij zo verbaast is dat de dame in kwestie dit met haar ‘volle’ verstand prominent in beeld doet. Voor een camera bedoel ik dus. Daarbij is er ogenschijnlijk geen moment van vertwijfeling over mogelijke consequenties.
Een prachtig voorbeeld van de naïeve houding die sommigen dus toch nog blijken te hebben als het gaat over de omgang met media. Zorgwekkend tegelijk, omdat zo’n persoon geen enkele bescherming geniet. Het maken van fouten is niet langer gepermitteerd.
Natuurlijk word ik nieuwsgierig! Een korte zoekvraag in YouTube leidt al snel naar het bewuste filmpje. Het blijkt overigens alweer een bewerking te zijn van het origineel. En zo word je dus op het virtuele schavot geplaatst.
Nóg een voorbeeld. Wellicht heeft u gehoord over de Dominos Pizza zaak, waarbij twee, inmiddels ex-, werknemers vreselijke dingen met het te verkopen eten ergens in een keuken van Dominos Pizza. De hetze die dat creëerde laat zich raden:
Zo niet no’g bizarder dan het eerste voorbeeld. Ze hebben het zelf op het internet geplaatst. Dat leidt tot de ethische vraag of de communicatie over dit soort gevaren wel op orde is? Ik twijfel daar ernstig over als ik Hyves afstruin naar ‘customer insights’. Er zijn nog steeds heel veel openstaande profielen. Doet men dit bewust? Heeft men geen weet van de afschermmogelijkheden? Ik heb daar geen antwoord op.
Maar er gebeurt nog meer. Ook het criminele circuit heeft door dat profielen nogal eens onbeschermd zijn. Dat opent een geheel nieuwe vorm van criminaliteit: het stelen van iemand virtuele identiteit. Het blijkt voor kwaadwillenden extreem gemakkelijk om de identiteit van mensen over te nemen die nog geen profiel hebben op sociale netwerken. Criminelen maken een nepprofiel aan en leggen contacten met de vrienden van de persoon van wie ze het profiel hebben nagemaakt. Na verloop van tijd proberen ze informatie te verkrijgen of geld af te troggelen.
Deze vorm van criminaliteit wordt 419 fraude genoemd. Wikipedia zegt er het volgende over: “Nigeriaanse oplichting – ook wel 419-fraude (naar het betreffende artikel in het Nigeriaanse wetboek van strafrecht) of in het Engels Advance fee fraud – heeft de naam te danken aan het feit dat recent veel van dit soort oplichterspraktijken vanuit Nigeria worden begonnen. Ook niet-Nigerianen nemen deel aan dit soort fraude, bijvoorbeeld Russische en Oekraïense bendes.”
Angst verkoopt. Maar dat is niet de reden dat ik dit schrijf. Ik ben vooral geïnteresseerd in hoeverre u hier weet van heeft. Voor mij was het tot voor kort nieuw. Ik hoor graag uw mening hierover!
Meer weten? Kijk dan eens op mijn Delicious pagina over dit onderwerp.










