Waar ging het over?

Dagvoorzitter Jacqueline Grubben trapt af.

Wat doet 83% van Nederland eigenlijk op het web? Wat hebben 9 miljoen Hyvers met elkaar gemeen? En wat te denken van de 4.000 (het aantal loopt zo snel op dat het bij het schrijven van deze blog waarschijnlijk al sterk gestegen is) Nederlandse Twitteraars die elkaar op de hoogte houden van hun bezigheden? Wat is daar interessant aan? En vooral; hoe kunnen wij daar als communicatieprofessionals kansen uit halen?

Deze vragen stonden tijdens de laatste Bex*zomeracademie op donderdag 27 augustus centraal. De middag ging van start met een grote groep ‘nieuwe’ mensen, vele visitekaartjes, twee inhoudelijk experts, een dagvoorzitter én twee lange rode koorden….

De twee inhoudelijk experts waren Peter Kerkhof en Ruud Kessels. Peter is universitair hoofddocent Communicatiewetenschap aan de Vrije Universiteit en ontrafelde het fenomeen van online sociale netwerken vanuit zijn sociaal psychologische invalshoek. Ruud is teamleider van Bex*online strategie en maakte vervolgens de vertaalslag naar de praktijk en nam ons mee door de mogelijkheden én onmogelijkheden van sociale netwerken op het wereldwijde web.

Links gastspreker dr. Peter Kerkhof, rechts online strateeg Ruud Kessels

Rode koorden?

Om te beginnen gingen er twee lange rode koorden door de zaal; de koorden symboliseren de verbondenheid tussen mensen, offline, maar zeker ook online. Van de één rechtstreeks naar de ander, van de één via iemand anders naar weer een derde persoon, en ga zo maar door: het leggen van ‘onzichtbare’ lijntje tussen mensen.

Ruud en Peter trapten de middag af met het antwoord op twee hoofdvragen; zijn we online eigenlijk anders dan offline (dit wordt binnenkort in blog 2 uitvoerig behandeld)? Gedragen we ons op het web anders dan in het echte leven? En misschien nog wel interessanter: kunnen online social media kwaad (deze vraag komt terug in blog 3)? Wat voor gevolgen hebben social media op ons dagelijkse leven en wat zijn de gevolgen voor organisaties die zich mengen in social media?

Wat vinden we ervan?

In de tweede helft van de middag was het tijd om ons zelf een mening te vormen aan de hand van een aantal stellingen. De tafels werden aan de kant geschoven, één kant van de ruimte was voor de mensen die het ‘eens’ waren met de stelling, de andere kant voor de mensen die het ‘oneens’ waren met de stelling. De stellingen riepen hier en daar flinke discussies op.

Stelling 1: “Berichten of reacties plaatsen vanuit een organisatie doe je altijd anoniem”

Fragment uit het Lagerhuis debat.

Opvallend; de hele groep staat aan de ‘oneens’ kant. Als organisaties zich mengen in social media zijn drie dingen belangrijk: eerlijk, open en transparant. Iedereen volgt het advies goed op! .

Stelling 2: “Iedere organisatie dient een online protocol te hebben en deze actief te hanteren”

De groep is verdeeld. Niet iedere organisatie is actief op het web, een protocol is praktisch niet altijd haalbaar. “Maar het zou wel goed zijn voor elke organisatie. Je weet immers nooit wat er in de toekomst op je af komt.”

Stelling 3: “Werkgevers mogen werknemers ontslaan bij verkeerd gebruik”

De groep blijft in het midden staan. Het ligt eraan wat er onder ‘verkeerd gebruik’ verstaan wordt. Het is opvallend hoeveel mensen de consequenties niet overzien van hun online activiteiten. De sprekende voorbeelden van het filmpje op YouTube waarin te zien is dat twee Dominos Pizza medewerkers snot in de pizza’s smeren, of een filmpje waarin twee medewerkers met bedrijfsauto’s veel te hard rijden, leveren het bewijs. De groep is het erover eens dat het ook een taak is van de werkgever om een werknemer hierin op te voeden. Awareness creëren onder medewerkers over de gevaren van internetgebruik is de eerste stap. Wat kan wel en wat niet. Volgens de groep zou dit zou onderdeel moeten zijn van elk arbeidscontract.

Stelling 4: “Innovaties en new business ideeën komen in de toekomst alleen nog maar uit crowds, niet van de afdeling New Business Development”

De groep is verdeeld; het is een lastig onderwerp. Enerzijds gebeurt dit nu al en zal deze groep alleen maar groter worden. Anderzijds zijn er bedrijven die door traditionele processen van Intellectual Property en patenten niet zo makkelijk hun processen vernieuwen.

Stelling 5: “Webcare hoort bij de communicatiefadeling thuis”

Ook hier is de groep verdeeld. De discussie gaat al snel over het doel van webcare. Als het doel is om je brand te beschermen is dit inderdaad een taak van de afdeling communicatie. Als webcare ingezet wordt om meer producten te verkopen, is het een taak van de afdeling sales. Er wordt ook opgemerkt dat “juist het hele bedrijf met alle afdelingen betrokken moet worden bij webcare”. Ten slotte wordt aangehaald dat het voor een (traditionele) afdeling communicatie lastig is om webcare goed op te pakken: bijblijven bij de laatste webontwikkelingen is immers een dagtaak.

Wat kunnen we ermee?

Geheel in de web 2.0 stijl ging de groep tijdens het laatste onderdeel van de middag uitéén in kwartetten om al crowdsourcend business kansen te formuleren. De groepjes van vier hadden al snel een top 3 business kansen geformuleerd. Maar welke ideeën zijn nu écht kansrijk? Want dat is uiteindelijk het doel van de middag. Hoe kunnen we uit deze mogelijkheden kansen halen? Hiervoor werden de groepjes van vier samengevoegd tot octetten. Al pratende en discussierende, hielden de volgende drie ideeën stand:

1. Een issuewatcher binnen een bedrijf aanwijzen. “Één fte? Nou of twee!” Een taak van de issuemanager kan zijn om klachten te gebruiken als monitor en proberen de klagers om te buigen tot ambassadeurs.
2. Via het web wordt het mogelijk om producten gepersonaliseerd aan te bieden. Dit gebeurt door een aantal grote bedrijven al (Nike bijvoorbeeld), maar biedt nog voor veel organisaties kansen. Zo zou Whiskas haar kattenvoer bijvoorbeeld via internet per smaak kunnen aanbieden. Op die manier kunnen mensen zelf hun kattenmenu samenstellen in plaats van dat ze een hele zak of doos van dezelfde smaak moeten kopen. “Internet biedt kansen om gepersonaliseerd, in brokjes dus, producten aan te bieden”.
3. Gemeenten kunnen het web inzetten voor herinrichtingsvraagstukken. Het spelen van een ‘online lego’ om zelf een wijk in te richten kan helpen bij de participatie van burgers.

Hoe gaan we verder?

Aandachtig luisterend publiek

Social media en online networks blijven aandacht vragen, vernieuwen erg snel en roepen dan ook telkens nieuwe vragen maar ook mogelijkheden en kansen op. Om hier optimaal op in te kunnen springen en er gebruik van te kunnen maken, sloten Peter en Ruud de middag af met een uitnodiging voor de LinkedIn groep ‘wat hebben mensen online met elkaar te maken?’. Want zoals Ruud de middag begon: “We kwamen als individuen binnen, en verlaten het pand als netwerk en dus moet de conversatie virtueel doorgaan”.

En niet alléén virtueel. Buiten scheen het zonnetje en onder het genot van een drankje en een hapje ontstonden de eerste connecties. De rode koorden werden werkelijkheid!

Wordt vervolgd

Dit was deel 1 uit een serie van 3 blogs over de Bex*zomer academie. Binnenkort meer.